ମୋବାଇଲ ଟେନସନ ...
ମୋବାଇଲ ଟେନସନ ...
admin
6307
ଏଡ଼େ ଟେନସନ ନଥିଲା ସେବେଳେ
ଯେ ବେଳେ ନଥିଲା ଫୋନ୍ ,
କିଏ ଦେଲା ଏଡେ ଭାବନା ଶୌଳୀ
ଯାହା ଥିଲା ଅତି ଗୋପନ ।
ଏକଥା ବି ବହୁ ସତ୍ୟରେ ଚାଲେ
କେତେ ବାଜି ମରା ଭାଷଣ ,
କିଏ ଭରି ଦେଲା ଏହି କଳିକାଳେ
ଛୋଟିଆ ମୁଣ୍ଡ ରେ ଟେନ ସନ ।
ଝିଅ ହାତେ ଦେଖ ପୁଅ ହାତେ ଦେଖ
ଯାହା ହାତେ ଦେଖ ମୋବାଇଲି
ଯିଏ ଧରି ଥାଉ ଏ ଟେନସନ ଜନ୍ତ୍ର ଟା
ହେଉଥାଏ ବେସି ଫୁଲେଇ ।
ଆଜି ଆସି ନାହିଁ ଫୋନ୍ ମୋହର
ଛି କଣ କରୁ ଥିବେ ସିଏ
ସଞ୍ଜ ହେଲାଣି ଝିଅ ମୋ ଆସିନି
ଶୋଇଛ କଣ ଏଂ ।
ସବୁ ଟେନସନ ଟିକକ ରେ ଶେଷ
ଯଦି ହାତେ ଅଛି ଫୋନ୍
ସବୁ ଫିଟି ଫାଟ ସବୁ ଫଇସଲା
କୋଟ୍ କଚେରୀ ତୋଫାନ ।
ଭଲ ହେଲା ଏଇ ବିଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାନ
ମା ତ ଦେଇଛି ମସଲା
ମନେ ରଖ ଏହି ଟେନସନ ଜନ୍ତ୍ର ଟା
ବଢେଉଛି ବଢେ ଝାମେଲା ।
ଯେତେ ଯେତେ କଥା ଚାଲେ ଏ ଜନ୍ତ୍ର ରେ
ସବୁ ପବନ ର ସୁରେ
ପବନ କୁ ଫାଶ ବସାଇ ଛନ୍ତି ହେ
ବଡ଼ ଭିକାରିଆ ଦଳେ ।
ଦେଈ ନାନା ନାମ ଶୋଷଣ କରନ୍ତି
ଗରୀବ ଗୁରୁବା ପ୍ରଜା
ହେଉ ଜମିଦାର ହେଉ ସିଏ ମନ୍ତ୍ରୀ
ହେଉ ନାଚପାଟି ରଜା ।
ସମସ୍ତିଙ୍କି ମାରି ତା କାମ ସାରି
ଭିକାରୀ ପଣ ରେ ଥାଏ
ସେହି ଭିକାରୀ କୁ ଧରିବ ମୋ ମା
ପୋତିଛି ଆଟିନା ଟିଏ ।
ଆଉ ଅଳ୍ପ ଦିନେ ମାଗଣା ହୋଇବ
ଯେତେ ହୁଅ କଥା ବାର୍ତ୍ତା
ଟେନସନ ଜନ୍ତ୍ର ଟା ଏଠି ସେଠି ପଡିବ
ବାଟେ ମୁତୁ ଥିବେ କୁତ୍ତା ।
ବ୍ୟଙ୍ଗକବି – ହରେକୃଷ୍ଣ ପଟ୍ଟନାୟକ
ତିଗିରିଆ, କଟକ
